شاخه درخت گزانگبين ( c ميوه ( b مقطع گل ( a گل و صاف و رنگ آنها غبارى سفيد مىباشد . شكل آنها لوزى و تخم مرغى با نوك‌تيز است و گلهاى آن خوشهء كوتاه و متراكم ، قسمت چوبى خارجى آن سفيد و چوب داخلى يا مغز چوب سرخ رنگ است . درخت گزانگبين در خاورميانه از مصر - دامنه‌هاى سينا تا عربستان و افغانستان و پاكستان و ايران انتشار دارد . در ايران بيشتر در اراضى شوره‌زار و مناطق خشك و نيم‌گرم مىرويد . در راه تهران تا اصفهان ، كاشان ، يزد ، شيراز ، كرمان ، شهداد تا زاهدان و بندر عباس و نيز در گوتوند و در خوزستان در باتلاق گاوخونى و شمال خراسان از اترك تا بجنورد و شيروان و در جاجرود و بهرام و اراضى شوره‌زار جنوب كرج و نيز در شرفخانه آذربايجان غربى و كرمانشاه و لرستان بين خرم‌آباد و انديمشك انتشار دارد و در ارتفاعات از 1100 متر در بهرام تا 2200 متر در كرمان ديده مىشود . تركيبات شيميايى از نظر تركيبات شيميايى در گالهاى پوست اين درخت در حدود 40 درصد تانيك اسيد « 1 » وجود دارد و به علاوه در پوست درخت گاليك اسيد « 2 » و برگ آن

--> ( 1 ) . Tannic acid ( 2 ) . Gallic acid